รีวิว Southwest Grand Hotel โอกินาวะ

โรงแรมไม่มีบริการรับจอดรถ แขกต้องนำรถไปจอดเอง สำหรับการเข้าพักที่โรงแรมสนับสนุนครั้งนี้ พนักงานให้ใช้ที่จอดฟรีซึ่งเดินประมาณห้านาที ส่วนลานใกล้โรงแรมกว่านั้นคิดคืนละ 1,500 เยน ก่อนจองควรถามให้ชัดว่าราคาที่เลือกมีสิทธิ์จอดฟรีด้วยหรือไม่

จุดเช็กอินอยู่ชั้น 11 ซึ่งไม่ค่อยเหมือนโรงแรมทั่วไป ตอนลิฟต์เปิดผมนึกว่าจะเจอล็อบบี้กว้าง ๆ แต่มีเพียงเคาน์เตอร์ต้อนรับเล็กมากหนึ่งเคาน์เตอร์ ไม่มีที่นั่ง จึงต้องยืนตลอดขั้นตอนเช็กอิน

จุดนี้ทำให้ความประทับใจแรกที่มีลดลงบ้าง ผู้สูงอายุหรือคนที่ยืนนานไม่ไหวอาจรู้สึกไม่สบายตัว

พนักงานสุภาพ และบางคนพูดภาษาอังกฤษหรือเกาหลีได้ ขั้นตอนไม่ได้รวดเร็วเป็นพิเศษ แต่ตอนนั้นไม่มีคิว จึงไม่ได้รู้สึกว่าช้าจนเป็นปัญหา

กระเป๋าที่ฝากพนักงานไว้ตรงทางเข้ามารออยู่ในห้องเรียบร้อย สิ่งที่ทำให้แปลกใจที่สุดคือแท่นเตี้ย ๆ ใต้กระเป๋า

แท่นมีล้อวางกระเป๋าเดินทางสองใบคู่กันได้พอดี จะย้ายก็เลื่อนไปพร้อมกันได้ ไม่ต้องยกลงหรือจับกระเป๋าใบใดใบหนึ่งตั้งบนพื้น พักโรงแรมมามากแต่ยังไม่เคยเจอแบบนี้ อยากให้ทุกโรงแรมมีจริง ๆ

ชอบด้วยว่าแท่นนี้กลมกลืนกับงานไม้โทนอุ่น สีฟ้ากับแดงสด และเฟอร์นิเจอร์สานในห้อง พอได้เข้ามาอยู่จริงก็เข้าใจทันทีที่โรงแรมอธิบายว่าเอาบรรยากาศโอกินาวะมาผสมกับงานออกแบบอเมริกันยุคมิดเซนจูรี

ใช้สีค่อนข้างจัดแต่รวมแล้วไม่วุ่นวาย แม้มีเฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่หลายชิ้นก็ไม่รู้สึกแน่น ยิ่งมองใกล้ ๆ ยิ่งเห็นว่าเลือกของและจัดวางอย่างตั้งใจ สำหรับคนที่ชอบดูงานตกแต่งอย่างผม ห้องจริงน่าสนใจกว่าในรูปมาก

รอยรีดสองข้างเตียงเรียบคม หมอนก็จัดไว้เป็นระเบียบไม่แพ้กัน ภาพเครื่องนอนที่เหมือนเพิ่งซักและจัดมาใหม่ ๆ ทำให้ทั้งห้องดูสะอาดมาก

ที่นอนก็เหมาะกับตัวผม รองรับได้ดีโดยไม่ยวบลึก และไม่แข็งจนรู้สึกกดตัว ตื่นมาไม่ปวดหลังหรือเมื่อย

ตลอดที่พักไม่ได้ยินเสียงจากห้องข้าง ๆ ม่านทึบแสงกันแสงได้ดี ห้องจึงเงียบและมืดพอให้นอนสบาย

กลางวันจะเห็นความกว้างของห้องชัด พอพระอาทิตย์ตก แสงจากหลายจุดกับไม้โทนอุ่นทำให้ห้องเดียวกันดูนุ่มนวลและน่านั่งขึ้นมาก

ที่ชอบเป็นพิเศษคือเก้าอี้ตรงอ่าง นั่งแต่งหน้าหรือทำผมได้ เป็นความสะดวกเล็ก ๆ ที่พอใช้จริงแล้วรู้สึกว่าดีมาก

มุมกระจกและแสงก็จัดมาดี มองจากหน้าอ่างออกไปจะเห็นทั้งสีฟ้าในห้อง งานไม้โทนอุ่น และเตียง เป็นมุมที่ถ่ายรูปออกมาสวยได้โดยไม่ต้องจัดอะไรเพิ่ม

ฝักบัวแรงดีและสม่ำเสมอ ส่วนอ่างข้างหน้าต่างเหยียบแล้วรู้สึกมั่นคง ก้าวเข้าออกสะดวก

ตัวเครื่องหนักประมาณ 350 กรัม แต่ใช้กำลังไฟสูงสุด 1,400 วัตต์ ปรับความร้อนได้ห้าระดับ คือ 40, 60, 80, 100 และ 120°C กับแรงลม LOW, MID และ HIGH รวมเป็น 15 แบบ เมื่อเปิดเครื่องจะเริ่มที่ 80°C และแรงลม MID มีปุ่มลมเย็นแยกให้อีกปุ่ม

สายยาวประมาณ 10 ฟุต หรือสามเมตร นั่งใช้ที่เก้าอี้หน้าอ่างแล้วยังเหลือระยะสบาย ๆ หัวเป่าใช้แม่เหล็กยึด จุดที่แปลกคือปุ่มเปิดปิดอยู่ตรงกลางตัวเครื่องทรงกลม ไม่ได้อยู่ที่ด้ามจับ ตำแหน่งนี้น่าสนใจจนถ่ายรูปเก็บไว้ต่างหาก

ลองใช้แล้วรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องพก Dyson มาที่นี่ ถ้าได้กลับมาพักอีก ไดร์ส่วนตัวจะอยู่บ้าน

HCD-G05B เลิกจำหน่ายผ่านช่องทางทางการแล้ว รุ่นนี้ออกแบบสำหรับไฟ 100 โวลต์ของญี่ปุ่น หากนำไปใช้ประเทศอื่นต้องมีเครื่องแปลงแรงดันไฟที่เหมาะสม

แชมพู ครีมนวด และเจลอาบน้ำเป็นสูตรเฉพาะของ oltana แบรนด์ญี่ปุ่นตามที่โรงแรมระบุ ใช้ได้ตามปกติ แต่สิ่งที่ประทับใจมากกว่าคือการจัดวางอ่างล้างหน้า เก้าอี้ แรงดันน้ำ และไดร์เป่าผม

มีชุดสกินแคร์ EL OCEANO ทั้งคลีนซิง โฟมล้างหน้า โทนเนอร์ และโลชั่น วางคู่กับเกลืออาบน้ำและของใช้แบบครั้งเดียว แบ่งใส่กล่องกับถาดเรียบร้อย แม้มีของหลายชิ้น หน้าอ่างก็ไม่ดูรก

ถ้าเคยมาโอกินาวะและเที่ยวจุดหลัก ๆ ไปแล้ว การอยู่ในห้องเต็มวันก็น่าสนใจ จอใหญ่ขนาดนี้ทำให้การใช้เวลาช่วงบ่ายในห้องเป็นแผนพักผ่อนที่อยากทำ ไม่ใช่แค่นั่งฆ่าเวลา

ลำโพงบลูทูธ Marshall แบบพกพาก็เป็นอีกชิ้นที่ชอบ ย้ายจากข้างเตียงไปโซฟาหรือหน้าอ่างได้สะดวก นั่งมุมไหนก็เอาไปฟังตรงนั้นได้

ในตู้เสื้อผ้ามีเสื่อโยคะด้วย เหมาะกับวันที่ไม่ออกเที่ยวแล้วอยากยืดตัวในห้อง

รองเท้าแตะใส่สบายเป็นพิเศษ เมื่อรวมกับเสื้อคลุม ตู้เซฟ เตารีด สายชาร์จ ทีวี ลำโพง และเสื่อโยคะ ก็มีของพร้อมให้พักอยู่ในห้องแบบสบาย ๆ

ในห้องมีน้ำดื่มสองขวดกับขวดเติมน้ำสำหรับนำไปใช้ที่ตู้น้ำแต่ละชั้น ตู้เย็น ชา แก้ว และแคปซูลกาแฟรวมอยู่ในมุมเดียวที่จัดไว้อย่างกะทัดรัด อยากใช้อะไรก็หาเจอง่าย

กระจกสูงจากพื้นจรดเพดานกับเก้าอี้สองตัวข้างลิฟต์ก็เปลี่ยนอารมณ์ไปเหมือนกัน ตอนเช้าแทบไม่ได้มอง พอไฟเมืองสะท้อนบนกระจกกลับอยากนั่งพักสักครู่ โรงแรมนี้สวยที่สุดหลังพระอาทิตย์ตก

เหนือลิฟต์มีเลข “11” สีฟ้าทรงคล้ายลายมือบอกชั้น แค่รูปทรงตัวเลขก็มีเอกลักษณ์จนอยากถ่ายเก็บไว้ ข้างในลิฟต์มีจอแนวตั้งใช้ตัวเลขกับลูกศรขนาดใหญ่ ดูเรียบง่ายไปในทางเดียวกัน

หน้าจอบอกว่าประตูฝั่งไหนจะเปิดเป็นภาษาญี่ปุ่น อังกฤษ จีน และเกาหลี แม้ขึ้นลงระหว่างห้องพักกับชั้น 11 หลายครั้ง ก็ไม่เคยต้องรอลิฟต์นาน

เวลาทางการของ Club Lounge คือ 07.00–23.30 น. อาหารเช้า 07.00–10.00 น. ต้องเลือกเพิ่มในการจองและมีค่าใช้จ่ายต่างหาก จากนั้นเป็นบรันช์และชา 11.00–14.00 น. อาหารว่างช่วงบ่าย 14.00–18.00 น. ค็อกเทลกับของกินเล่น 18.00–20.00 น. เครื่องดื่มช่วงค่ำ 20.00–22.00 น. และ Midnight Cap ช่วงดึก 22.00–23.30 น. หน้าจองทางการปัจจุบันระบุว่าผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปีใช้เลานจ์หลัง 20.00 น. ไม่ได้

แม้จองห้องที่มีสิทธิ์เข้าเลานจ์แล้วก็ควรดูตัวเลือกอาหารเช้าให้ชัด คราวหน้าผมจะเพิ่มเหมือนเดิม

ชั้นใกล้ทางเข้ามีเจงก้า รูบิก ของเล่นไม้ฝึกสมอง และบอร์ดเกม ผมแทบไม่ดื่ม แต่เห็นแล้วอยากหยิบเจงก้ามานั่งเล่นกับคนที่มาด้วย ไม่ต้องมีแอลกอฮอล์ก็มีเหตุผลให้อยู่ต่อได้อีกนาน

เลานจ์ใช้สีแดงกับชมพูค่อนข้างมาก แต่ไม้โทนอุ่นและเฟอร์นิเจอร์สานช่วยถ่วงสีสดของโต๊ะกับที่นั่งให้พอดี รวมแล้วดูอบอุ่นและไม่วุ่นวาย

ถึงตรงนี้เริ่มรู้สึกว่าโรงแรมเป็นมากกว่าที่นอนสะดวก ๆ ใจกลางนาฮะ อยู่ที่นี่ทั้งวันโดยไม่ออกไปไหนเลยก็น่าจะได้

แล้วก็เห็นรวงผึ้งเต็มแผงตั้งอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมใกล้ทางเข้า ต่างจากขวดน้ำผึ้งที่วางบนเคาน์เตอร์ทั่วไป พอเห็นน้ำผึ้งค่อย ๆ หยดออกจากรวงจริง ๆ ก็เป็นภาพที่จำได้

แม้แต่ขนมห่อกับขนมปังชิ้นเล็กก็เรียงเป็นแถวเสมอกัน อาหารเรียบง่ายแต่รสดี และความเรียบร้อยที่เห็นต่อเนื่องทำให้รู้สึกว่าพนักงานคอยดูแลอยู่สม่ำเสมอ

มีเบียร์กระป๋อง Orion ห้าแบบ ได้แก่ The Draft, Shimakaze Pilsner, The Dark, The Premium และ Island Session IPA เลือกได้ตั้งแต่พิลส์เนอร์ดื่มคล่อง เบียร์ดำ ไปจนถึง IPA ที่มีกลิ่นฮอปชัดกว่า

ข้างเครื่องกดเบียร์สดอัตโนมัติมีแก้วแช่เย็นพร้อมใช้ กดปุ่มแล้วเครื่องจะเอียงแก้วและรินเบียร์กับฟองให้ได้สัดส่วน ตอนที่ไป แขกหยิบเบียร์กระป๋องหรือกดเบียร์สด Orion ได้เอง คนที่ชอบเบียร์ท้องถิ่นยี่ห้อนี้น่าจะถูกใจ

ตู้ไอศกรีม Blue Seal มีสี่รส คือช็อกโกแลต ชีกวาซาซอร์เบต์จากส้มท้องถิ่นโอกินาวะ เบนิอิโมะจากมันม่วงโอกินาวะ และ Blue Wave ที่ผสมไอศกรีมสับปะรดกับซอร์เบต์โซดารามูเนะ การมีของให้เลือกหลายแบบจากสองแบรนด์ท้องถิ่นช่วยให้เลานจ์มีความเป็นโอกินาวะชัดขึ้น

คนไม่ดื่มก็มีให้เลือกไม่น้อย มีชา TWG จากสิงคโปร์สี่ชนิดพร้อมถ้วยขาวขอบฟ้า นม ซีเรียล โคล่า และเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์อื่น ๆ ส่วนเครื่องชงกาแฟอัตโนมัติแตะหน้าจอเลือกครั้งเดียวก็ได้กาแฟ

ถ้วยขาวขอบฟ้า โต๊ะแดง ไม้โทนอุ่น และต้นไม้เข้ากันดีแทบทุกมุม พอเดินดูและกินของว่างเสร็จก็ไปสระต่อ ซึ่งบรรยากาศช่วงบ่ายต่างออกไปมาก

ตั้งแต่สองทุ่มเป็นเวลาเฉพาะผู้ใหญ่ บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที ได้ว่ายใต้แสงสีฟ้าเกือบคนเดียว

พออยู่ในน้ำ แสงใต้น้ำสวยกว่าในภาพมาก แสงเมืองกับริ้วน้ำสีฟ้าสะท้อนบนกระจกสูงจากพื้นถึงเพดาน ยืดและเปลี่ยนรูปตามจังหวะที่ว่ายไปกลับ

เพราะว่ายน้ำแทบทุกวัน ผมจึงค่อนข้างดูสภาพสระละเอียด ครั้งนี้ไม่เห็นเศษสิ่งสกปรกที่พื้น น้ำอุ่นสบายและความลึกเหมาะกับการว่าย

ระยะสระยาวพอให้ว่ายออกกำลังกายได้เต็มที่ และกลับตัวที่ผนังได้สะดวก พอว่ายเสร็จก็ไปต่อที่จากุซซีกลางแจ้งข้าง ๆ ได้เลย

มองจากในอ่างแล้วเมฆกับดวงจันทร์บนฟ้าโอกินาวะดูอยู่ใกล้กว่าปกติ บรรยากาศโรแมนติกกว่าที่คิดไว้มาก

หน้าจากุซซีมีโซฟากับโต๊ะเล็กอยู่พอดี ขึ้นมานั่งพักแล้วลงไปแช่ต่อได้ จึงใช้เวลาสลับไปมาระหว่างอ่างกับระเบียงได้เพลิน

หลังสองทุ่มที่สระให้เฉพาะผู้ใหญ่ใช้ จากุซซีและระเบียงก็เงียบลงด้วย แสงฟ้าจากสระ น้ำอุ่น และท้องฟ้ายามค่ำ ทำให้ลืมไปชั่วขณะว่าอยู่กลางนาฮะ

ขึ้นบันไดข้างจากุซซีไปจะมีซาวน่ากับบ่อน้ำเย็น เปิด 06.00–22.00 น. ทั้งสองอย่าง

ด้านหนึ่งมีตู้กดเครื่องดื่มใส่แก้ว รวมถึงซันพินฉะซึ่งเป็นชามะลิของโอกินาวะ มองผ่านกระจกและเลยระเบียงออกไปยังเห็นตัวเมืองนาฮะ ส่วนด้านในชั้น 11 เดียวกันมีฟิตเนสกับห้องซักผ้าสำหรับแขก

งานไม้โทนอุ่นต่อเนื่องมาจากห้องพักและทางเดิน จักรยานดูเหมือนเฟอร์นิเจอร์ที่ทำอย่างประณีตมากกว่าเครื่องออกกำลังกายทั่วไป ราคาทางการในญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กันยายน 2026 อยู่ระหว่าง 670,400 ถึง 909,900 เยน ขึ้นอยู่กับชนิดและผิวไม้

มีลู่วิ่งแบบโค้ง ดัมบ์เบล เสื่อออกกำลังกาย ลูกกลิ้งนวดกล้ามเนื้อ และตู้น้ำดื่มด้วย เครื่องมีให้เลือกจำกัด แต่จักรยานไม้กับวัสดุโทนเข้มเข้ากับการตกแต่งส่วนอื่นของโรงแรมดี

ห้องซักผ้าข้าง ๆ มีเครื่องซักอบสองเครื่อง ดูน่าจะสะดวกมากสำหรับชุดว่ายน้ำหรือชุดออกกำลังกาย ถ้าพักตั้งแต่สองคืนขึ้นไป

เก้าอี้ทุกตัวเรียงตรงกัน ครัวเปิดก็ดูสะอาดมากในวันที่ไป เมื่อมองเห็นทั้งการทำอาหารและวัตถุดิบ ความเป็นระเบียบตรงนี้ก็ทำให้มั่นใจตั้งแต่อาหารยังไม่มา

ผมชอบสังเกตห้องน้ำร้านอาหาร เพราะถ้าไม่ดี ความรู้สึกที่มีต่อร้านสวย ๆ ก็เสียได้ทันที ที่นี่ใช้แสงอุ่นนุ่มต่อเนื่องเข้าไปถึงห้องน้ำ และวันที่ไปก็สะอาดมาก

บนโต๊ะยังมีสีฟ้าประจำโรงแรมทั้งที่แก้ว ผ้าเช็ดปาก และจาน ผมชอบสีนี้อยู่แล้ว จึงถูกใจตั้งแต่อาหารยังไม่มาถึง

หลังช้อนส้อมมีตรา VINTAGE INOX / 18-8 ตอนแรกนึกว่าเป็นโลโก้โรงแรม แต่จริง ๆ แล้ว VINTAGE INOX คือชุดภาชนะผิววินเทจของ Aoyoshi ผู้ผลิตญี่ปุ่น ส่วน 18-8 หมายถึงสัดส่วนโลหะในสเตนเลส รุ่น Baguette Classic ทำรอยบนผิวไว้ให้ดูเหมือนของที่ผ่านการใช้งานมานาน

ช้อนส้อมเข้ากับภาชนะสีฟ้าและแสงอุ่นพอดี ชอบทั้งสันเล็ก ๆ ตามแนวด้ามและน้ำหนักตอนถือ จนกลับบ้านแล้วสั่งรุ่นเดียวกันทางออนไลน์มาใช้

Global Kitchen Japan จำหน่าย Baguette Classic ทั้งมีด ส้อม และช้อนสำหรับมื้ออาหาร พร้อมจัดส่งต่างประเทศ ลิงก์หน้ารวมสินค้าและหน้ามีดด้านล่างมีราคาปัจจุบันกับรายละเอียดจัดส่ง

เริ่มด้วยซีซาร์สลัดเบคอน โรยชีสขูด มีขนมปังกรอบกับผักสด ปกติผมไม่ค่อยเลือกกินสลัด แต่จานนี้ชอบตั้งแต่คำแรก

ต่อด้วยซูชิเนื้อวากิวที่ลนไฟเฉพาะผิว ซอสหวานเค็มคล้ายซอสข้าวหน้าปลาไหล เนื้อชิ้นใหญ่ปิดข้าวมิด ถ้ามีอีกสามชิ้นก็น่าจะกินได้สบาย ตอนนั้นสั่งเพิ่มคิดชิ้นละ 1,000 เยน

พนักงานเปลี่ยนจานแบ่งให้ระหว่างแต่ละจานหลัก ทำให้ซอสกับกลิ่นจากจานก่อนไม่ปนกับจานถัดไป

พาสต้าครีมไข่หอยเม่นกับสาหร่ายโอกินาวะใช้เส้นตัลเลียเตลเลที่แบนและยาว ตอนแรกเห็นแล้วคิดว่าน้อย แต่แบ่งกันสองคนในจังหวะนั้นของมื้อกลับพอดี ไข่หอยเม่นให้ความมัน สาหร่ายมีกลิ่นทะเลบาง ๆ เข้ากับครีมซอสได้ดี ที่ชอบที่สุดคือเส้นลวกมาแบบอัลเดนเตได้เกือบสมบูรณ์

จานหลักเป็นสันไหล่หมูโอกินาวะย่างกับซอสสมุนไพรสีเขียวและผักอบ แต่ที่เซอร์ไพรส์คือมันฝรั่งข้างจาน ผิวนอกกรอบมากจนติดหนึ่งในสามเมนูมันฝรั่งที่ชอบที่สุดเท่าที่เคยกิน ถ้าสั่งคอร์สนี้อีก ผมคงนึกถึงมันฝรั่งก่อนเนื้อหมู

ของหวานเลือกไลม์พายกับบาสก์ชีสเค้ก อร่อยทั้งคู่ แต่ชอบชีสเค้กที่กินกับครีมมากเป็นพิเศษ พยายามคุมแคลอรีจึงเหลือไว้ไม่กี่คำ แล้วก็มานึกเสียดายทีหลัง

Share Course สองคน 9,600 เยน โค้กซีโร่สองแก้ว 1,400 เยน และค่าบริการ 1,100 เยน รวม 12,100 เยน ราคาสูงแต่รู้สึกว่าคุ้มกับมื้อนี้ ต่อให้คราวหน้าพักที่อื่นก็อยากกลับมากิน

ที่ถูกใจที่สุดคือคาชูยู ซุปพื้นบ้านโอกินาวะที่ทำจากปลาโอแห้งกับมิโซะ มีมิโซะสองแบบ ปลาโอแห้ง ต้นหอม และวากาเมะแยกไว้ให้ จึงปรับความเค็มและเครื่องได้ตามชอบ

มุมผสมค็อกเทลด้วยตัวเองมีอาวาโมริ สุรากลั่นท้องถิ่นโอกินาวะ รวมถึงวอดก้า รัม ไซรัปหลายชนิด จิกเกอร์ และเชกเกอร์ เลือกเหล้ากับไซรัปมาผสมเครื่องดื่มเองได้

ผมเข้าเลานจ์ตอนสี่โมงเย็นกับสามทุ่ม อาหารและบรรยากาศที่เปลี่ยนไปทำให้สองช่วงเวลารู้สึกต่างกันชัดเจน

โต๊ะกับเก้าอี้จัดเป็นแถวตรงเรียบร้อย เห็นแล้วรู้สึกสบายตาตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มกิน

บุฟเฟต์ไม่ได้ใหญ่โต จุดเด่นอยู่ที่คุณภาพขนมปังและวัตถุดิบ บวกกับอาหารทำใหม่สี่อย่างที่สั่งให้มาเสิร์ฟถึงโต๊ะได้

เครื่องดื่มมีสปาร์กลิงไวน์ น้ำมะม่วง น้ำฝรั่ง น้ำแอปเปิล กาแฟสกัดเย็น และนม รวมถึงเครื่องชงกาแฟอัตโนมัติกับซันพินฉะ ชามะลิของโอกินาวะ สำหรับเด็กมีจานกับถ้วยสีสันสดใส และช้อนส้อมขนาดเล็กเตรียมแยกไว้

อาหารเช้าชั้น 11 เปิด 07.00–10.00 น. รับแขกเข้าห้องอาหารถึงเวลา 09.30 น.

ใต้ป้าย “TACO” มีแป้งทาโก้กรอบ ผักกาดหอม เนื้อบดปรุงรส ซัลซา และเชดดาร์ชีสแยกไว้ พร้อมข้าวสวยข้าง ๆ จะใส่เครื่องในแป้งทาโก้ตามชอบ หรือตักราดข้าวให้เป็นทาโกไรซ์แบบโอกินาวะก็ได้

คาชูยู ซุปปลาโอแห้งกับมิโซะแบบโอกินาวะที่ลองในเลานจ์เมื่อคืน กลับมาให้กินอีกในมื้อเช้า เลือกมิโซะจากสองแบบ แล้วเติมปลาโอแห้ง ต้นหอม วากาเมะ และน้ำซุปร้อน ปรับเค็มกับเครื่องเองได้จึงทำให้เป็นซุปเบา ๆ เหมาะกับตอนเช้า

ที่จำได้ที่สุดคือ SW Original Pork Tamago Onigiri ข้าวห่อสาหร่ายแบบแซนด์วิชโอกินาวะที่ประกบหมูลันช์มีตย่างกับไข่ไว้ข้างใน มีไส้ให้เลือกสี่แบบ ผมเลือกทูน่ามาโย หมูลันช์มีตเค็มนิด ๆ ไข่นุ่ม และทูน่ามันกลมกล่อมอยู่ระหว่างข้าวอุ่นกับสาหร่าย รสคุ้นเคยแต่รู้สึกว่าทำอย่างใส่ใจ กินแล้วอยากสั่งอีกทันที

ข้าวหน้าซีฟู้ดมีทั้งแซลมอน อาหารทะเลชนิดอื่น ไข่ปลา ต้นหอม และอุมิบูโดหรือสาหร่ายพวงองุ่นของโอกินาวะ ชามเล็กแต่ให้หน้าเยอะและรสสดดี

เนื้อสันนอกแองกัสมันน้อยและนุ่มกว่าที่คิด กินตอนเช้าแล้วไม่รู้สึกเลี่ยนหรือหนักเกินไป